เกิดจากท้องไร่ท้องนา อยู่บ้านนอกกลางป่าที่กันดาร ไม่เคยใฝ่ฝันอยากเด่นหรืออยากเป็นอะไรเกินตัว เคยเป็นเด็กเลี้ยงควาย เคยทำไร่ไถนา ปลูกมัน ปลูกอ้อย และทำงานตากแดดทั้งวัน
จิตใจใฝ่ไปทางธรรม อ่อนโยน ใจดีมีเมตตา ชอบศึกษาธรรมะ ต่อมาบวชเป็นสามเณร ออกเดินธุดงค์ ปฏิบัติธรรมกับพระอาจารย์ แล้วศึกษานักธรรมและภาษาบาลีต่อเนื่อง
ภายหลังอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ได้ฉายาว่า สุขเมธี สอบได้เปรียญธรรม ๗ ประโยค และจบพุทธศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตหนองคาย
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนอนิจจัง ความสุขที่แท้จริงคือความสงบใจ